submenu

Pierre Pirard zoekt in de film All of Us naar wat de mens verbindt - 09/11/2021

‘Er is geen belangrijker doel dan de andere te leren kennen’

Uitgekamd interviewde Pierre Pirard eerder over zijn project Teach for Belgium. Ditmaal zijn we bij hem te gast om te praten over zijn gloednieuwe film All of Us, een film waarvoor hij verhalen uit alle werelddelen verfilmde.

Openstaan voor ‘de andere’

Pierre Pirard verruilde zijn job als leidinggevende in de privésector na meer dan 25 jaar om leraar te worden. Hij ging aan de slag in scholen met een lage sociaaleconomische index in Molenbeek (zie uitgekamd april 2014, te lezen in het archief op de website van GC de Kam).

‘Uit de vijf jaar les die ik in Molenbeek gaf van 2009 tot 2014, leerde ik onder andere dat er makkelijk drie jaar niveauverschil zit tussen het onderwijs in de ‘betere scholen’ en het onderwijs in de ‘moeilijke scholen’. Maar wat me nog meer bijbleef, was hoe de verschillende populaties van jongeren over elkaar denken. Zonder dat ze elkaar echt kennen, hebben ze uitgesproken ideeën over elkaar, ideeën die niet altijd even fijn om te horen zijn.’

‘Dat stemde me tot nadenken. Waarom vormt een oordeel zich zo snel, zonder dat je behoefte hebt aan een realiteitscheck? Waarom lukt het niet om elkaar tegemoet te komen, ondanks de verschillen die tussen mensen bestaan? Deze vragen vond ik terug in de boeken van de Frans-Libanese schrijver Amin Maalouf. Hij schreef Moordende identiteiten en De ontwrichting van de wereld. Zijn motto: ‘Er is geen belangrijker doel dan ‘de andere’ te leren kennen.’ Een levenswijsheid die me fel geïnspireerd heeft bij het maken van onze film All of Us. In de film worden ook enkele fragmenten getoond van het gesprek dat ik met de schrijver heb gehad.’

Een eerste ontmoeting

‘De allereerste ontmoeting, waardoor het project waarschijnlijk ergens in mijn hoofd ontkiemde, dateert uit 2009. Op een reis door Senegal leerde ik in het dorp Palmarin een koppel kennen, waarvan de man moslim is en de vrouw christelijk. De twee leven harmonieus samen zonder dat een van beiden zijn religie verloochent. Hun kinderen groeien op met beide geloofsovertuigingen. Hun kinderen heten bij wijze van spreken Fatima-Rose of Pierre-Mustafa. De vraag die bij mij opkwam, was: waarom lukt bij deze mensen wel wat bij zo veel anderen niet lukt?’

Camera in de hand

‘In 2017 ging ik op het net op zoek naar gelijkluidende verhalen. Om deze verhalen met anderen te delen, koos ik voor de realisatie van een film, ook al had ik daar niet de minste ervaring in. Vrienden en kennissen zeiden: ‘Ga naar die mensen toe en neem gewoon een camera mee.’ Maar zo eenvoudig is het helaas niet. Het eerste wat ik gedaan heb, is geld zoeken om me te laten omringen met mensen die het filmvak door en door kennen. Gezien de intentie van de film vond ik gelukkig voldoende sponsors.’

In 2018 ben ik met de cameraman Noureddine Zerrad op verkenning gegaan. We kwamen terug met 31 verhalen waaruit we een keuze moesten maken. Bij de selectie hanteerde ik enkele voorwaarden. Eerst en vooral moest ik een goed persoonlijk contact met de mensen hebben. Vervolgens wilde ik dat buitenstaanders zich makkelijk konden inleven in de situatie van deze mensen. De personages moesten herkenbaar zijn en zo normaal mogelijk. Ook moest er een goed evenwicht zijn tussen man en vrouw, alsook een afwisseling tussen regio’s met een conflict en regio’s zonder conflict. Liefst ging het om verhalen uit alle uithoeken van de wereld. Van de 31 verhalen waarmee we gestart waren, bleven er acht over. Verhalen uit de Verenigde Staten en uit Indonesië, Libanon, Bosnië en Senegal.’

Ploeggeest

‘In 2019 zijn we met een ploeg van professionele techniekers voor beeld en geluid opnieuw vertrokken. Belangrijk daarbij was dat de groep dezelfde visie deelde en goed samenhing, want tijdens het filmproces leef je dicht op elkaar. Het is hard werken, van ’s morgens tot ’s avonds. We verbleven 10 tot 15 dagen in elk land, wat vrij kort is om door te dringen tot de intieme sfeer van de geïnterviewden. Er waren er bij die op het laatste nippertje afhaakten, wat betekende dat we snel een alternatief moesten vinden. Ook de filmomstandigheden waren niet altijd optimaal. In Indonesië was het bijvoorbeeld heel warm en vochtig … Alles bij elkaar gaf dat een hoop stress die je alleen de baas kunt als je een sterke groepsgeest hebt.’

In 2020 werd de film gemonteerd en was hij klaar om vertoond te worden, maar de release is uitgesteld tot nu. ‘We zijn volop met de distributie bezig, en met de educatieve ondersteuning voor de vertoningen voor de hogere humaniorajaren in de scholen. De verhalen die we niet in de film opnamen? Ach, die blijven voorlopig in mijn hoofd zitten. In het afgelopen jaar werd ik drie keer grootvader, het komende jaar ga ik tijd maken voor die kindjes.’

Je vindt de trailer van All of Us op nl.noustous-lefilm.be.

 

Tekst: Karla Stoefs
Foto: © Tine De Wilde
Uit: uitgekamd november 2021