submenu

Fototentoonstelling 49+1 van André Depreter en Luc De Vogelaere - 06/11/2019

Mooie plekjes uit Wezembeek-Oppem

Van eind 2013 tot begin 2019 zorgden André Depreter en Luc De Vogelaere voor de fraaie achterflap van de gemeenschapskrant die je nu aan het lezen bent. Voor Kam kiest voor Kunst stellen ze de foto’s nog eens tentoon in Café de Kam.

Wanneer is Luc thuis?

Luc De Vogelaere is geboren en getogen in Wezembeek- Oppem. Veertig jaar werkte hij in het Bricocenter van Kraainem, sinds 2011 is hij met prepensioen. In de winter zoekt Luc warmere oorden op en verblijft hij met zijn vrouw Fabienne in Benidorm. Als het terug warmer wordt, wisselt hij Wezembeek- Oppem af met de Bretoense kust, waar hij een buitenverblijf heeft. Hij is er bekend als Asterix, de (nogal) kleine dappere Belg. Samen met zijn vrouw ontvangt hij er graag vrienden uit Wezembeek-Oppem.

Luc heeft in zowat alle denkbare verenigingen van Wezembeek- Oppem gezeten. Tijdens zijn jeugdjaren was hij misdienaar, hij zat in de voetbalclub, de Chiro, de scouts, deed mee aan spel zonder grenzen en hielp mee om het jeugdhuis JWO op te richten. Later was hij actief bij toneelgroep de Morgenster en hij was lid van de Kunstkring. Hij schreef ook regionaal nieuws voor de krant Het Volk. Nu zet hij zich in bij Erfgoed Wezembeek-Oppem vzw, Geronto vzw, Kring der XV en bij de redactie van uitgekamd. Is er iemand in de gemeente die Luc niet kent?

Begaan met het milieu

André Depreter verhuisde in 1980 van Sint-Pieters-Leeuw naar Wezembeek-Oppem. Hij werkte als industrieel ingenieur in het laboratorium van Electrabel in Linkebeek, waar hij onderzoek deed naar elektrische toepassingen. Hij deed er onder andere proeven op warmtepompen en zonnepanelen. Op basis van de testen werden adviezen opgemaakt om het elektriciteitsverbruik te reduceren. Ook privé is Andre begaan met het milieu. ‘Het huis dat we hier kochten werd in 1935 gebouwd. Waar mogelijk hebben we geïsoleerd. We gebruiken energiezuinige toestellen, ledverlichting, rijden met een hybride plug-inwagen …’ In tegenstelling tot Luc zat André, zolang hij werkte, niet in allerhande verenigingen. ‘Ik vond het vrij moeilijk om me in Wezembeek-Oppem te integreren, terwijl dat voor mijn vrouw Hilde Swinnen, die thuis was, veel vlotter verliep. Als je in geen enkele vereniging zit, leer je nauwelijks mensen kennen. In het kader van mijn hobby fotografie deed ik wel mee aan de tentoonstellingen van de Kunstkring. Zo leerde ik Marc Snoeck (de voormalige centrumverantwoordelijke van GC de Kam) kennen. Hij vroeg me om foto’s te maken voor een project van Vlaams-Brabant. En toen ik in 2012 met pensioen ging, heb ik me aangesloten bij de redactie van uitgekamd.’

Het project 49+1

Op de redactie van uitgekamd leerden Luc en André elkaar kennen. Ze vormden al gauw een onafscheidelijk duo dat samen vijf jaar lang de achterflap van uitgekamd voor zijn rekening nam. Het project 49+1 omvat 50 sfeerbeelden uit Wezembeek-Oppem, telkens voorzien van een gevatte toelichting.

‘Mensen denken dat zo’n foto en passant gemaakt is en dat we er dan nog snel wat tekst bij schrijven en klaar’, licht André toe. ‘Niets is minder waar. Eerst moet je zo’n plek spotten. Daarvoor reed Luc gedurig op zijn fiets kriskras door de gemeente. Ontdekte hij zo’n plek, dan gingen we samen kijken en overlegden we vanuit welk perspectief de plek het best tot zijn recht kwam. Daarbij moesten we rekening houden met het feit dat de achterflapfoto altijd verticaal gepubliceerd wordt, wat een niet te onderschatten beperking is. Een tweede belangrijk punt voor een goede foto is het licht. Je hebt een heldere hemel nodig en de zon moet in de goede richting schijnen. Geduld en geluk zijn dus noodzakelijk. Per opname nam ik 5 tot 20 foto’s. Die inspecteerde ik nadien op de computer. Ik selecteerde er een paar en paste het fotoformaat in de verhouding 24 x 36 telkens aan naar het A4-formaat van de achterflap. Ook moest ik er rekening mee houden dat Lucs tekst onder de foto kwam. De belichting stelde ik soms wat bij, maar nooit werden er beeldelementen verwijderd of toegevoegd. Tot slot drukte ik de foto’s af op fotopapier in A4-formaat om een goed beeld te krijgen van het eindresultaat.’

‘Uit die afdrukken selecteerden we samen één foto. Daarover waren we het altijd eens’, gaat Luc verder. ‘Bij de foto bedacht ik een passende tekst die de sfeer vatte. Ik gebruikte daarvoor bierkaartjes zodat ik gedwongen werd om de tekst kort en krachtig te houden. Belangrijk was dat de foto en tekst één geheel vormden en dat de mensen er even bij stil bleven staan. We kregen vaak positieve reacties op ons project, wat we erg apprecieerden. En als bonus: onze samenwerking leidde tot een mooie vriendschap waarin ook onze vrouwen elkaar vonden.’

En verder?

‘Na vijf jaar werd het tijd voor wat anders’, besluiten ze samen. André is al druk bezig met een volgend project: het fotograferen van vlinders. ‘We brengen ieder jaar onze vakantie door in de Provence. Daar kan ik vlinders fotograferen die hier niet voorkomen, zoals de koningspage. Maar het onderwerp vraagt opnieuw eindeloos veel geduld.’ En Luc? Die zit nu in Benidorm in de zon op een terras en vraagt zich af of het in Wezembeek-Oppem regent.

 

Tekst: Karla Stoefs
Foto: Tine De Wilde
Uit: uitgekamd november 2019

info en tickets